امروز می‌خواهیم در مورد حمل جاده‌ای اطلاعات جامعی را با شما در میان بگذاریم. یکی از پرکاربردترین روش‌هایی که در صنعت حمل و نقل برای ارسال کالا مورد استفاده قرار می‌گیرد حمل جاده‌ ای است. این شکل از حمل و نقل در تمام دنیا با وجود توسعه روش‌های حمل دریایی و هوایی هم‌چنان رونق دارد. مزیت‌ها و معایبی نیز در این مسیر وجود دارند که تا انتهای بحث به آن‌ها هم خواهیم پرداخت. البته در یک دسته بندی کلی، حمل و نقل جاده‌ای شامل حمل کالا یا انسان است که بحث ما راجع به مورد اول می‌باشد.

در این شیوه، حمل و نقل کالاها از طریق مسیر جاده‌ها به انجام می‌رسد. تاریخچه استفاده از حمل و نقل جاده‌ای به زمان‌های بسیار دور برمی‌گردد. زمانی که هنوز ماشین‌های سنگین امروزی مثل کامیون‌های حمل بار اختراع نشده بودند، این کار با ارابه، گاری و… انجام می‌گرفت.

در طول زمان هم جاده‌ها توسعه یافتند و هم وسایل جدیدی برای نقل و انتقال بار از این مسیرها اختراع شدند. در دنیای امروز حمل و نقل جاده‌ای در ابعاد کوچک و بزرگ توسط کامیون‌ها، وانت‌ها، اتوبوس‌ها، مینی بوس‌ها و… انجام می‌شود. فاصله میان مبدا و مقصد تحویل مرسوله، موقعیت و شرایط مسیر حمل، ویژگی‌های بار مثل وزن و حجم آن و… همگی از عوامل تاثیرگذار در انتخاب نوع حمل جاده‌ای و وسیله مناسب مربوط به آن است.

برای انتقال بارهای سبک و کم حجم از ماشین‌های سبک مثل وانت پراید و پیکان و… استفاده می‌شود. بارهای نیمه سنگین معمولا توسط کامیون، کامیونت، خاور و… حمل می‌شوند‌. بارهای سنگین هم توسط ماشین‌های سنگین نظیر تریلی، ترانزیت و… بارگیری شده و به مقصد رهسپار می‌شوند.

مزیت‌های حمل جاده‌ای

حمل جاده‌ای مزیت‌هایی دارد و همین امر منجر به دوام این شکل از حمل و نقل از گذشته تاکنون شده است. یکی از مزیت‌های استفاده از این روش، ساده و بی دردسر بودن آن است. حمل و نقل زمینی برخلاف روش‌های حمل دریایی و حمل هوایی کمترین میزان تشریفات را دارد. تنها زیرساخت لازم آن هم جاده مناسب برای سیر مسیر مبدا به مقصد است.

یکی دیگر از مزیت‌های ارسال کالا به این شیوه این است که امکان تحویل کالا یا دریافت آن در مبدا و مقصد اصلی میسر می‌باشد. این روش در مقایسه با سایر روش‌های حمل و نقل هزینه کمتری دارد و می‌تواند جزء گزینه‌های مقرون به صرفه و اقتصادی به شمار آید.

ترابری جاده‌ای طیف مختلفی از نیازهای مشتریان را پاسخ می‌دهند. فرقی ندارد که حجم بار شما زیاد یا کم باشد، هم‌چنین فاصله بین مبدا و مقصد هم ملاک نیست. حمل و نقل جاده‌ای همه این موارد را پوشش می‌دهد.

معایب حمل و نقل جاده‌ای

حمل جاده‌ای در کنار مزیت‌های قابل توجه، یک سری کاستی‌هایی نیز دارد که به آن‌ها می‌پردازیم. یکی از کاستی‌ها، مربوط به سرعت نقل و انتقال مرسوله‌ها است. طبیعی است که اگر بخواهیم حمل و نقل جاده‌ای را با حمل هوایی مقایسه کنیم، سرعت آن پایین تر است. به همین جهت هم برای ارسال مرسوله‌هایی که زمان رسیدن به مقصد واجد اهمیت حیاتی است، از روش‌های دیگر مثل حمل هوایی استفاده می‌شود.

شرایط جاده، تغییرات آب و هوایی، ترافیک و… همگی می‌توانند بر روی سرعت حمل بار در جاده اثرگذار باشند. از طرف دیگر مخاطرات جانی و مالی در ترابری جاده‌ای بیشتر از سایر روش‌ها دیده می‌شود.

ماشین­های حمل بار

البته قرارداد با یک شرکت حمل و نقل معتبر تا حد زیادی می‌تواند از میزان این‌ نگرانی‌ها بکاهد‌. بحث دیگری که در حمل جاده‌ای وجود دارد، مربوط به تولید آلاینده‌های بیشتر در مقایسه با روش حمل هوایی و دریایی است که می‌تواند آسیب محیطی بیشتری وارد کند.

با وجود ظرفیت‌های بالای حمل جاده‌ای گاهی مرسولات از نظر حجمی به گونه‌ای هستند که فقط با کشتی و… می‌توان آن‌ها را به مقصد فرستاد. این مورد نیز در نوع خود می‌تواند محدودیت به شمار آید.

چند نکته در باب حمل و نقل جاده‌ای

در ادامه می‌خواهیم چندین نکته را در باب حمل جاده‌ای مطرح کنیم‌. در حمل جاده‌ای برای این که کمترین میزان خسارت وارد شود و جلوی خطرات احتمالی گرفته شود باید مسائلی را مورد توجه قرار داد.

رانندگان متصدی حمل و نقل لازم است به منظور پیشگیری از حوادث جاده‌ای و تصادفات در شرایط نرمالی باشند. خواب کافی، عدم مصرف مواد مخدر، مشروبات الکلی و… همگی از نکات قابل توجهی هستند. غفلت از این موارد می‌تواند منجر به ورود خسارات مالی و جانی شود. برای جلوگیری از ورود آسیب به کالاها هم باید به محل قرار دادن بار و نحوه انجام این کار توجه شود تا خسارت و آسیبی به بار وارد نشود.

محل قرار گرفتن بار لازم است پیش از بارگیری چک شود تا کاملا در شرایط ایده آل و سلامتی باشد. در حمل و نقل جاده‌ای باید بین بار و ظرفیت وسیله نقلیه حمل کننده تناسب وجود داشته باشد. جا دادن برخی کالاها در وسایل نقلیه‌ای با ظرفیت کمتر، می‌تواند منجر به خسارت شود.

پیش از شروع فرایند حمل و نقل کالا به سوی مقصد باید سلامت وسیله نقلیه و شرایط مسیر حمل کاملا بررسی شود. گاهی بارها حاوی مواد خطرناکی هستند که در شرایط جاده‌‌ای یا جوی سخت، حمل آن‌ها ممکن است مشکلاتی ایجاد نماید. مهارت راننده در این مورد حائز اهمیت است. شرکت‌های معتبر در استخدام رانندگان متصدی حمل و نقل کالا، مهارت‌ها و قابلیت‌های متقاضیان را مورد توجه قرار می‌دهند. سلامت وسیله نقلیه هم شامل یک بررسی کلی از وضعیت فنی ماشین، وضعیت لاستیک‌ها، ترمز و… است.

نوشته حمل جاده‌ ای و نکات این نوع حمل و نقل کالا اولین بار در شرکت حمل و نقل بین المللی مبنا آسیا فرابر. پدیدار شد.

در ایم مقاله قصد داریم اطلاعات جامعی در خصوص حمل کالای خطرناک با شما در میان بگذاریم. اگر قبلا در زمینه صنعت حمل و نقل بین المللی مطالعه‌ای داشتید، حتما با این مبحث مواجه شده اید.

در صنعت حمل و نقل کالاهای مختلف به شیوه‌های گوناگون اعم از حمل و نقل زمینی، حمل و نقل هوایی و حمل و نقل دریایی از نقطه‌ای به نقطه دیگر انتقال داده می‌شوند. برخی کالاها تحت عنوان کالاهای خطرناک شناخته می‌شوند. ما در ادامه مقاله به هریک از انواع کالاهای خطرناک خواهیم پرداخت.

حمل یکسری از این کالاها به طور کلی قابل پذیرش جهت حمل و نقل هوایی نیست. در مقابل برخی از کالاهای خطرناک نیز از این قضیه مستثنی هستند. به طور کلی پروتکلهای ویژه‌ای در سطح بین المللی برای حمل کالاهای خطرناک در نظر گرفته شده است. با رعایت این پروتکل‌ها و شناسایی مواد خطرناک، از ورود آسیب‌های احتمالی جلوگیری خواهد شد.

معرفی مواد خطرناک:

مواد منفجره و گازها

در ادامه بحث حمل کالای خطرناک جا دارد به دسته بندی انواع این کالاها بپردازیم. دسته اول که  آن‌ها را جزء مواد خطرناک کلاس یک می‌دانند، مواد منفجره هستند‌. د

در عرصه بین المللی شاهد وضع قوانین به شدت سختی در حیطه حمل این کالاها هستیم. در واقع مواد منفجره در اثر واکنش‌های شیمیایی مختلف می‌توانند با ساطع کردن فشار و حرارت بالا و گازهای سمی به محیط و جانداران آسیب برسانند. گازها در دسته دوم کالاهای خطرناک قرار می‌گیرند. گازها به هر شکلی که باشد، اعم از سمی و غیر سمی، جزء کالاهای خطرناک محسوب می‌شوند. هم‌چنین تفاوتی ندارد که قابل اشتعال باشند یا خیر.

مایعات و جامدات اشتعال زا

کلاس سه و چهار کالاهای خطرناک به مایعات و جامدات قابل اشتعال اختصاص پیدا می‌کند. برای مثال بنزین و گازوئیل جزء مایعات قابل اشتعال هستند. البته برخی از مایعات مثل بنزین آتش زا و برخی مثل گازوئیل قابل احتراق هستند. با جامدات قابل اشتعال هم قطعا به خوبی آشنا هستید. گوگرد و کبریت از جمله متداول ترین کالاهای خطرناک کلاس چهار می‌باشند.

اکسید کننده‌ها و پراکسیدهای آلی

اکسید کننده‌ها و پراکسیدهای آلی پنجمین دسته از کالا‌های خطرناک را تشکیل می‌دهند‌. پراکسیدهای آلی ممکن است به حالت مایع یا جامد باشند. اکسید کننده‌ها هم با آزادسازی اکسیژن از خود موجب می‌شوند تا دیگر مواد به راحتی مشتعل شوند. شناخت اکسید کننده‌ها و پراکسیدهای آلی در حمل کالای خطرناک مهم است.

مواد سمی و عفونی خطرناک

در حمل کالای خطرناک مواد سمی و عفونی را باید بشناسیم. قرار گرفتن مواد سمی در مجاورت دمای بالا و… منجر به تولید گازهایی می‌شود که بو کشیدن و تماس با آن‌ها مسمومیت فرد را به دنبال دارد. مواد عفونی هم همان‌طور که از اسمشان پیداست، موجودات زنده را بیمار و در مواردی به کام مرگ می‌کشانند؛ زیرا برخی از عفونت‌ها کشنده هم هستند.

مواد رادیواکتیو

حمل کالای خطرناک مثل مواد رادیواکتیو توسط پست بین المللی پروتکلهای خاصی دارد. این مواد اشعه‌های خطرناکی مانند بتا، گاما و آلفا از خودشان تولید می‌کنند. مواد رادیواکتیو به شدت خطر آفرین هستند. از این رو باید لیبل‌های مخصوص در تمامی مراحل روی آن‌ها چسبانده شود.

مواد خورنده

کلاس هشتم کالاهای خطرناک هم به مواد خورنده یا Corrosive  برمی‌گردد. مواد خورنده فرقی ندارد که در تماس با موجودات زنده یا کالاهای فلزی و… باشند. این مواد هم در تماس با بافت‌های زنده و هم در برخورد با کالاهای مختلف اثرات مخربی دارند. این مواد در اثر بو کشیدن نیز می‌توانند ایجاد مسمومیت کنند. اسید‌ها، جیوه و… در این گروه قرار دارند.

سایر کالاهای خطرناک

در راستای آشنایی با حمل کالای خطرناک و نکات آن، ۸ کلاس کالاهای خطرناک را معرفی کردیم. با وجود لیست ارائه شده کالاهای خطرناک دیگری هم هستند که در دسته آخر یا نهم قرار می‌گیرند. بنابراین طبق قوانین حمل و نقل بین المللی سایر کالاهای خطرناک مثل باتری، مواد بی‌هوش کننده، دانه‌های پلیمری و… در این دسته هستند.

چند نکته مهم در خصوص حمل کالای خطرناک

برای حمل کالای خطرناک، ذکر چند نکته حائز اهمیت است. در این قسمت به اختصار این موارد را مطرح می‌کنیم. کالاهای خطرناک با وجود ویژگی که دارند، توسط هواپیماها نقل و انتقال داده می‌شوند. البته این کار باید توسط یک مجموعه حرفه ای انجام پذیرد. در هر حال گاهی کالاهای خطرناک در صنعت تجارت اهمیت زیادی دارند. بدون نقل و انتقال آن کالاها، صنایع مختلف نابود می‌شوند. پس باید در نهایت ایمنی حمل شوند.

در مواردی که زمان حمل و نقل مهم باشد، هواپیما بهترین گزینه به شمار می‌رود. سرعت بالای هواپیما از پیامدها و مخاطرات احتمالی جلوگیری می‌کند. در نقاطی که نتوان به شیوه زمینی و دریایی نقل و انتقال کالاهای خطرناک را انجام داد، از هواپیما استفاده می‌شود. برای این که حمل کالای خطرناک با هواپیما در ایمنی کامل انجام پذیرد، باید به دسته بندی کالاهای خطرناک توجه ویژه شود.

مسلما یک سری ممنوعیت‌ها وجود دارند که بدون توجه به آن‌ها ممکن است فاجعه‌های نابود کننده برای انسان و محیط زیست و شاید سایر جانداران رخ دهد. شرکت‌هایی که حمل کالاهای خطرناک را انجام می‌دهند، باید آموزش‌های لازم را دریافت کرده و به کادر خود منتقل نمایند.

کالاهای خطرناک باید با دقت بالاتری نسبت به سایر کالاها بسته بندی شوند. روی بسته بندی آن‌ها هم لازم است تا علامت گذاری‌های ضروری انجام شده و برچسب‌های خطر چسبانده شود. حمل کالاهای خطرناک به همین سادگی نیست. حمل این کالاها اگر به شکل درست انجام نگیرد، می‌تواند به قیمت جان افراد تمام شود. از این جهت مدارک و مجوزهای لازم توسط متصدیان امر باید تهیه شود. این نکات از ضروریات حمل کالاهای خطرناک است.

نوشته هر آنچه باید در مورد حمل کالای خطرناک بدانیم اولین بار در شرکت حمل و نقل بین المللی مبنا آسیا فرابر. پدیدار شد.

بارنامه های تجاری اسنادی هستند که با توجه به اطلاعات داخل آن ها ارسال کننده، محل انتقال، حمل کننده و تحویل گیرنده مشخص می گردند.

به طور کلی بارنامه ها انواع مختلفی دارند که تمامی آن ها باید از دو ویژگی برخوردار باشند. اول اینکه بارنامه ها رسید کالایی هستند که توسط حمل کننده به تحویل گیرنده داده می شود. از طرفی تمامی بارنامه ها مشخص می کنند که صاحب کالا چه کسی است.

هدف از صدور تمامی بارنامه ها مشخص نمودن قوانین حمل و نقل، روند انتقال، ذی نفعان، نوع کالا و فرایند حمل می باشد. به همین منظور در ادامه قصد داریم شما را با انواع بارنامه های حمل و نقل بین المللی به طور کامل آشنا کنیم.

انواع بارنامه در حوزه حمل و نقل

 بارنامه ها را در حوزه حمل و نقل بین الملل با توجه به نوع حمل و شرایط آن ها می توان به انواع مختلفی دسته بندی نمود. به طور کلی تمامی بارنامه های تجاری در حمل و نقل به شرح زیر می باشند.

1- حمل با کامیون (Truck Way Bill)

• این بارنامه ها برای حمل و نقل داخل کشور و یا خارجی با کامیون صادر می شوند. در بارنامه های داخلی باید اطلاعات عمومی، اطلاعات فرستنده و گیرنده، اطلاعات راننده و خودرو، اطلاعات مالی و کالا درج شوند. بارنامه های حمل با کامیون های خارجی نیز با نام راهنامه بین المللی شناخته می شوند.

2- حمل با کشتی (Ocean/ Marine Bill of lading):

• از انواع بارنامه ها می توان به بارنامه دریایی اشاره داشت. در این بارنامه ذکر مشخصات کامل فرمانده کشتی الزامی می باشد. این بارنامه با توجه به نوع کالا و کشتی به انواع مختلفی دسته بندی می شود. بارنامه خانگی، تفکیکی و چند وجهی از انواع بارنامه های دریایی می باشند.

3- حمل با هواپیما (Air Waybill):

•  این نوع بارنامه باید شامل اطلاعات پرواز نیز باشد. از انواع بارنامه های هوایی می توان به بارنامه مستر و هاوس اشاره نمود.

حمل با قطار (Rail Waybill):

•  انواع بارنامه راه آهن را شرکت های راه آهن در محل بارگیری صادر می کنند. بنابراین شرکت در سلامت رسیدن بار مسئول می باشد.

حمل سراسری (Trough Bill of lading):

•  از قدیمی ترین بارنامه ها می باشد که در تمامی موارد حمل با کامیون، کشتی، هواپیما و قطار صادر می شود. این بارنامه نوعی سند قابل معامله می باشد.

نکته

• حمل مرکب (Multimodal Transport Bill of lading) از دیگر انواع بارنامه ها می باشد که در آن کارگزار مسئولیت حمل به صورت دریایی و زمینی را به عهد دارد. از انواع این روش بر اساس کدهای مشخص شده توسط سازمان ملل می توان به حمل نامشخص، دریایی، ریلی، جاده ای، هوایی، ترکیبی، پستی و … اشاره نمود.
• حمل فیاتا (FIATA Multimodal Transport Bill of lading) نیز استانداردترین انواع بارنامه در سطح بین الملل است. این بارنامه به منظور یکپارچه سازی فورواردری در سراسر جهان صادر می شود.

نکات قابل توجه در رابطه با انواع بارنامه

• مسئولیت های صادر کننده بارنامه حمل مرکب با توجه به شرایطی است که داخل بارنامه ثبت شده است.
• مهر و امضای شرکت حمل و نقل در بارنامه الزامی باشد. از طرفی بارنامه باید توسط راننده و همچنین گیرنده بار امضاء شود.
• نکته قابل توجهی که در رابطه با بارنامه ها وجود دارد، تفاوت آن ها با راهنامه است، که بسیاری از افراد نسبت به آن آگاهی ندارند. در صورتی که سند حمل کالا قابل انتقال باشد، آن را بارنامه می نامند که نوعی سند مالکیت نیز محسوب می شود. اما در صورتی که سند فاقد این ویژگی باشد به آن راهنامه می گویند.
• معمولا اسناد حمل و نقل مربوط به راه آهن، هواپیما و کامیون (CMR) راه نامه هستند. البته توجه داشته باشید که امروزه به اسناد حمل کامیون ها را بارنامه نیز می گویند.
• نکته قابل توجه در رابطه با بارنامه فیاتا جایگاه آن در سازمان ملل است. این بارنامه در انجمن اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل در جایگاه مشاور قرار دارد. از طرفی در سازمان ملل مانند کنفرانس تجارت و توسعه می باشد.

مراحل درخواست و صدور بارنامه

انواع بارنامه در حوزه بین الملل باید برای صدور مراحل مشخصی را طی نمایند. بنابراین جهت درخواست و صدور بارنامه باید مراحل زیر را به طور کامل و اصولی انجام نمود.

درخواست حمل کالا:

• در مرحله اول باید برای انواع بارنامه ها درخواست حمل صادر شود. این درخواست باید توسط فروشنده و یا خریدار به شرکت های حمل و نقل ارائه شود. برای این درخواست باید مواردی مانند اطلاعات اولیه کالا، نحوه بسته بندی، روش حمل و مبدا و مقصد بار مشخص شود. با توجه به این اطلاعات هزینه، شرایط و زمان ارسال مشخص می گردد.

صدور بارنامه و ارائه به درخواست کننده:

•   مرحله بعدی بارنامه های تجاری باید توسط متقاضی تایید شده تا صدور آن انجام گردد. هنگام بررسی بارنامه توسط متقاضی باید شرکت حمل کننده تمامی اطلاعات بار را در اختیار متقاضی قرار دهد.

ارسال بارنامه:

•  پس از آن باید بارنامه را به کشور یا شهر مقصد ارسال نمود. این ارسال به منظور اطمینان از دریافت بار توسط شرکت حمل و نقل کشور مقصد انجام می شود. از طرفی در برخی مواقع پرداخت هزینه حمل به عهده تحویل گیرنده می باشد. بنابراین ارسال بارنامه در حمل و نقل بین المللی ضروری است.

درخواست دریافت کالا:

• در آخر نیز باید رسید کالا توسط شرکت حمل و نقل به گیرنده کالا تحویل داده شود. گیرنده کالا برای دریافت کالا باید درخواست دریافت و بارنامه را به شرکت ارائه دهد.

نوشته انواع بارنامه در حوزه حمل و نقل بین المللی اولین بار در شرکت حمل و نقل بین المللی مبنا آسیا فرابر. پدیدار شد.

در مورد مسئله صادرات و واردات محصولات، موضوع حمل و نقل آن یکی از مهم ترین موارد موجود بوده که باید به آن توجه ویژه ای داشته باشید. در این میان، حمل و نقل انواع مختلفی داشته که از بین آنها می توان به حمل هوایی، زمینی و دریایی اشاره کرد.

برای انتخاب بهترین روش و مناسب ترین روش، می توانید از مشاورین مجموعه کمک گرفته تا شما را راهنمایی کنند. حمل و نقل بین المللی، یکی دیگر از موضوعات قابل بحث و مهم بوده که در ادامه قصد پرداختن به آن را داریم. پس از معرفی آن، به بررسی مراحل و روش های مختلف آن پرداخته و سعی می کنیم نکات مهم حول محور آن را نیز برایتان بازگو کنیم.

همان طور که گفته شد، در موضوع حمل و نقل و صادرات و واردات، مبحث حمل و نقل بین المللی جایگاه بسیار ویژه ای داشته و باید در هنگام استفاده از آن به نکات مختلفی توجه داشته باشید. از این رو، یکی از مهم ترین موارد، آن بوده که بتوانید بر اساس نوع نیاز خود، بهترین و مناسب ترین نوع حمل و نقل را برای خود انتخاب کنید.

بر اساس شرایط هر فرد، نحوه حمل و نقل نیز متفاوت می باشد. برای مثال با در نظر گرفتن یک کشور مقصد یکسان، ممکن است بهترین نحوه حمل و نقل برای دو فرد یکسان نبوده و هر کدام می بایست بر اساس شرایط خود دست به انتخاب بزنند.

فاکتور های مهم در حمل و نقل بین المللی

در بین مهم ترین فاکتور های حمل و نقل بین المللی، می توان به حجم، وزن و نوع کالای مورد نظر شما اشاره کرد. اندازه و وزن مرسوله ی شما در تعیین نحوه حمل و نقل بسیار موثر می باشد.

از طرفی، نوع کالای ارسالی شما نیز در سرعت و زمان ارسال تاثیر گذار خواهد بود. برای مثال اگر قصد ارسال مواد خوراکی و فاسد شدنی دارید، اینگونه مرسولات باید با سریع ترین روش ممکن ارسال شده تا از فاسد شدن آنها جلوگیری شود.

همچنین، پس از این موارد باید قوانین کشور مقصد را نیز به خوبی مطالعه کرده تا در هنگام ترخیص محصولات خود دچار مشکل نشوید. گاهی اوقات، برخی کالاها در بعضی کشور ها دارای ممنوعیت خاصی بوده که باید پیش از ارسال مرسوله خود نسبت به آن آگاهی داشته باشید.

به طور کلی، می توان گفت حمل و نقل بین المللی و مبادلات مختلف با کشور های دیگر، می تواند در روند گسترش و شکوفایی اقتصاد تاثیر داشته و همچنین سبب توسعه سرمایه گذاری های کلان شود.

حمل و نقل بین المللی دریایی

یکی از اولین روش هایی که برای حمل و نقل بین المللی به ذهن می رسد، حمل دریایی می باشد. از آنجا که مبادلات بین المللی، اکثرا در ابعاد و حجم های بزرگ انجام می شود، بهترین روش برای این کار استفاده از کشتی های عظیم الجثه بوده تا بتوانید به وسیله آنها کانتینر های مربوطه را جا به جا کنید.

از سوی دیگر، در کنار قابلیت حمل بار بسیار بالا در این روش، گفتنی است که هزینه تمام شده آن نیز نسبت به سایر روش های موجود کمتر بوده و همچنین، از امنیت نسبی مناسبی هم برخوردار می باشد.

اما، مسئله ی سرعت ارسال را می توان به عنوان تنها نقطه ضعف آن در نظر گرفت و در صورتی که مشکلی با این موضوع ندارید، می تواند یکی از بهترین روش های حمل و نقلی ممکن باشد.

حمل و نقل بین المللی هوایی

سریع ترین روش حمل و نقلی در دنیا محسوب شده که به وسیله آن می توانید محموله مد نظر خود را در کمترین زمان ممکن به مقصد برسانید. به دلیل سرعت بالای آن و همچنین هزینه نگهداری و استفاده از خدمات، مبلغ پرداختی برای حمل هوایی بیش از سایر گزینه های موجود می باشد.

به همین دلیل، پیش از انتخاب این حمل هوایی به عنوان روش حمل و نقلی خود، می بایست تمامی جوانب را به خوبی سنجیده و در صورت سازگاری با شرایط خود، از آن استفاده کنید.

نکته دیگری که درباره حمل هوایی وجود داشته آن بوده که امنیت آن نیز در سطح خوبی قرار داشته و همچنین پرواز های باربری کمتر دچار تاخیر خواهند شد.

حمل و نقل بین المللی جاده ای

یکی دیگر از روش های محبوب برای حمل و نقل بین المللی، حمل جاده ای است که در اکثر کشور های دنیا کاربرد داشته و مورد استفاده است. جاده های بین المللی زیادی در دنیا وجود داشته که از آنها برای حمل و نقل محصولات و مرسولات مختلف استفاده شده و کاربرد دارند.

این روش نسبت به حمل دریایی از سرعت بیشتری برخوردار بوده و می توانید در زمان کمتری محموله خود را به مقصد برسانید. به همین صورت، قیمت این روش نیز نسبت به سرعت آن بسیار به صرفه بوده و از این لحاظ در بین بهترین ها و به صرفه ترین ها قرار می گیرد.

امنیت این نوع حمل و نقل نیز تا حد قابل توجهی بالا بوده و می توانید به صورت آنلاین و لحظه ای محل دقیق مرسوله خود را مشاهده کنید.

حمل و نقل بین المللی ریلی

نکته ای که در مورد حمل و نقل بین المللی ریلی وجود داشته این بوده که در اکثر کشور ها، قوانین جداگانه و مختلفی برای استفاده از خدمات راه آهن به منظور صادرات و واردات وجود دارد. از این رو می بایست پیش از استفاده از آن، بوسیله مشاوره با یک متخصص، از این قوانین آگاه شده تا در انتقال محموله شما مشکلی ایجاد نشود.

لازم به ذکر است که نسبت به مسافت مقصد شما، ممکن است هزینه تمام شده آن از حمل زمینی هم بیشتر باشد.

در آخر، این نکته را مد نظر داشته باشید که شما می توانید گاهی اوقات، به منظور حمل و نقل بین المللی، از چندین روش حمل و نقلی استفاده کنید.

برای مثال اگر مقصد نهایی شما به خدمات هوایی دسترسی ندارد، شما می توانید محموله خود را به نزدیک ترین فرودگاه به مقصد ارسال کرده و پس از آن به وسیله حمل زمینی، محموله خود را به مقصد نهایی برسانید.

نکات حمل و نقل بین المللی

اولین نکته ای که باید برای حمل و نقل بین المللی در نظر داشته باشید این است که یک لیست کامل و جامع از تمامی محصولات موجود در مرسوله تهیه کنید. سپس، این لیست می بایست به زبان رسمی کشور مقصد ترجمه شده و تحویل گمرک دهید.

این کار باید با دقت تمام انجام شود، زیرا هرگونه تفاوت در لیست اعلام شده و محصولات ارسالی می تواند در هنگام ترخیص سبب مشکل شود.

بیمه نامه یکی دیگر از نکاتی بوده که باید به آن دقت داشته باشید. به طور معمول، به ازای هر 1 میلیون تومان ارزش محصول شما، می بایست مبلغ هزار تومان بابت هزینه بیمه نامه پرداخت کنید. اینگونه بیمه نامه ها سبب اطمینان خاطر بیشتر شده و در صورت بروز هرگونه مشکل می توانید تا حدودی خسارات وارده را جبران کنید.

در نهایت، همان طور که گفته شد، خوب است برای حمل و نقل بین المللی، از یک شرکت و مجموعه ی معتبر کمک گرفته تا بتوانید راحت تر امور مربوط به حمل و نقل را انجام دهید. این کار سبب اطمینان خاطر شما شده و می تواند در روند حمل و نقل شما تاثیر مثبتی داشته باشد.

برای این منظور می توانید برای مشاوره تخصصی و حرفه ای، با همکاران ما در مجموعه مبنا فربر آسیا تماس گرفته و از راهنمایی های ارائه شده استفاده کنید.

نقش صادرات و واردات در کشور ها

یکی از مهم ترین مسئله های موجود در تمامی کشورها، صادرات و واردات محصولات مختلف بوده که به طور مستقیم برروی اقتصاد کشور تاثیر گذار می باشند. از این رو، بازرگانان و تاجران بسیاری، قصد ارسال و صادر کردن محموله های مختلف به کشور های دیگر را داشته و در این بین، صادرات زمینی، سهم انکار ناپذیری در این عرصه دارد.

به دلیل اهمیت فراوان این موضوع، قصد داریم در ادامه به معرفی این روش صادرات و مزیت ها و معایب آن پرداخته تا بتوانید نسبت به استفاده یا عدم استفاده از این روش تصمیم گیری درستی داشته باشید.

اولین نکته ای که باید پیش از هرگونه اقدام برای صادر کردن محصولات مختلف انجام دهید: این است که سعی کنید با توجه به شرایط موجود، بهترین روش حمل و نقل را برای محموله خود انتخاب کنید. یکی از بهترین روش هایی که در ابتدای راه صادرات و واردات به اکثر افراد پیشنهاد می شود، صادرات زمینی بوده که در ادامه به معرفی دقیق آن خواهیم پرداخت.

حمل و نقل زمینی

مزایای صادرات زمینی

1. قیمت مناسب

یکی از مهم ترین مزیت های صادرات زمینی را می توان قیمت بسیار مناسب خدمات آن دانست. اگر بخواهیم هزینه تمام شده حمل و نقل زمینی را با روش هوایی مقایسه کنیم، در می یابیم که این مبلغ بسیار کمتر از خدمات هوایی می باشد.

بدین ترتیب اگر هزینه ی حمل و نقل برای شما از اهمیت زیادی برخوردار است، این روش یکی از گزینه های بسیار مناسب خواهد بود.

2. همه گیر بودن

اگر بخواهیم از این نظر حمل و نقل زمینی را با دیگر روش ها نظیر هوایی و دریایی مقایسه کنیم، می توان گفت حمل زمینی یکی از همه جانبه ترین روش های حمل و نقل می باشد. برای مثال، ممکن است برخی مقصد ها به روش های هوایی و دریایی دسترسی نداشته و در این صورت شما می توانید از طریق حمل و نقل زمینی، به راحتی محموله خود را به مقصد مد نظر برسانید.

3. امنیت مناسب

این روش، مانند حمل هوایی و دریایی به شرایط آب و هوایی وابسته نبوده و شما می توانید در اکثر مواقع مرسوله خود را به راحتی منتقل کنید.

درباره حمل هوایی می توان گفت در صورتی که آب و هوای مبدا و مقصد مساعد نباشد، ممکن است مرسوله شما دیرتر از موعد مقرر به مقصد برسد. اما در صادرات زمینی، این شرایط وجود نداشته و مرسوله شما در اکثر مواقع دچار تاخیر و آسیب دیدگی نخواهد شد.

4. سرعت نسبتا خوب

درست است که سرعت صادرات زمینی نزدیک به حمل هوایی هم نمی باشد، اما با توجه به هزینه ی اینگونه خدمات، می توان گفت یکی از به صرفه ترین روش های موجود می باشد. در کنار آن، از سرعت قابل قبولی هم برخوردار بوده و سرعت آن نسبت به حمل دریایی نیز بیشتر می باشد.

5. ایده آل برای کشور های نزدیک

صادرات زمینی، برای کشور های مجاور یکی از بهترین گزینه های موجود خواهد بود. از آنجا که هزینه تمام شده برای روش های هوایی و دریایی بسیار زیاد تر از حمل زمینی می باشد، اگر بخواهیم برای مسافت های کوتاه از این روش ها استفاده کنیم، چندان به صرفه نخواهد بود.

بنابراین در صورتی که محموله شما قرار نیست مسافت زیادی را طی کند، صادرات زمینی بهترین گزینه خواهد بود.

ایده آل برای کشور های نزدیک

معایب صادرات زمینی

1. تصادفات جاده ای

درست است که تا حدودی می توان امنیت این روش را مناسب دانست، اما باز هم بر اساس آمار، تصادفات جاده یکی از محتمل ترین انواع آسیب ها در این نوع حمل و نقل بوده و بنابراین باید این نکته را هم مد نظر داشته باشید.

لازم به ذکر است که در صادرات زمینی هم محموله شما دارای بیمه نامه بین المللی و رسمی خواهد بود و قطعا از این لحاظ مشکلی برای شما ایجاد نخواهد شد.

2. سرعت پایین نسبت به دیگر روش ها

نسبت به قیمت و هزینه ی این روش صادرات، می توان گفت از سرعت خوبی برخوردار می باشد، اما اگر بخواهیم آن را با حمل هوایی مقایسه کنیم، قطعا متوجه خواهیم شد که سرعت آن بسیار پایین تر می باشد.

بنابراین در صورتی که مسئله ی زمان و سرعت حمل مرسوله چندان برایتان اهمیت ندارد می توانید از صادرات زمینی استفاده کنید. در غیر این صورت، یکی از روش های پیشنهادی و جایگزین، حمل هوایی می باشد.

3. مناسب نبودن برای فواصب طولانی

همان طور که اشاره شد، این روش برای فواصل کوتاه بسیار ایده آل می باشد، اما از طرفی، اصلا برای فاصله های طولانی پیشنهاد نمی شود. از آنجا که سرعت حمل در این روش صادرات پایین می باشد، به همین خاطر، در صورتی که بخواهید محموله خود را با این روش منتقل کنید، قطعا در فاصله های طولانی دچار مشکل خواهید شد.

4. تاخیر در ارسال

نسبت به روش های دیگر صادرات ، در حمل و نقل بین المللی زمینی شاهد تاخیر کمتری می باشیم، اما در هر صورت باز هم این امکان وجود داشته که مرسولات شما با مشکل مواجه شده و دیر تر از موعد مقرر شده به مقصد برسند. بنابراین باید احتمال این تاخیر را نیز در برنامه ریزی خود قرار دهید.

به طور کلی در مبحث صادرات و واردات، برای هر روش حمل و نقلی در کنار مزایای مناسب، معایبی هم وجود دارد که می بایست به آنها توجه داشته باشید. سعی کنید با بررسی و آنالیز دقیق این روش ها، بهترین و متناسب ترین نوع حمل و نقل را برای مرسوله خود انتخاب کنید.

شرایط دریافت کارت بازرگانی

این نکته را در نظر داشته باشید که برای اینکه بتوانید محصولی را به کشور های دیگر صادر کنید، صد در صد نیاز به کارت بازرگانی بوده بر اساس شرایط زیر می توانید آن را دریافت کنید:

• حداقل 23 سال تمام
• داشتن حساب جاری معتبر و رسمی در یکی از بانک ها
• ارائه گواهی عدم سو پیشینه
• داشتن محل کسب، شرکت و یا …
• داشتن پایان خدمت و یا برگه معافیت
• حداقل سه سال سابقه فعالیت تجاری در حوزه مربوطه و تایید دو نفر از دارندگان کارت بازرگانی
• داشتن دفتر معتبر و همچنین اظهارنامه های رسمی

بنابراین، بر اساس شرایطی که گفته شد می توانید کارت بازرگانی را اخذ کرده و پس از آن اقدام به صادرات محصولات مربوطه کنید.

نکته بسیار مهم دیگر در رابطه با صادرات این بوده که سعی کنید به طور کامل کشور مقصد را بشناسید. در کنار اینکه با قوانین صادرات و واردات کشور مقصد آشنا می شوید، سعی کنید بازار هدف را هم به دقت رصد کرده تا بتوانید محصولی را برای صادرات انتخاب کنید که بیشترین تقاضا را در آن منطقه داشته باشد.

همچنین، سعی کنید قیمت گذاری محصولات شما به گونه ای باشد که در کشور مقصد با استقبال خوبی مواجه شود. در این صورت تجربه ای خوب و مناسب از صادرات خواهید داشت. پیش از صادرات زمینی، حتما هزینه های کلی برای حمل و نقل را به طور کامل برآورد کنید. با رعاست این نکته در آینده مشکلات مالی برای شما و شرکت مربوطه ایجاد نمی شود.

سخن آخر

 خوب است که پیش از هرگونه اقدام جهت صادرات، با یک شرکت معتبر و مربوط با ان حوزه به طور تخصصی مشورت کرده تا بتوانید هرچه راحت تر محصولات خود را ارسال کنید. به این منظور، مجموعه مبنا فرابر آسیا، یکی از معتبر ترین شرکت ها در حوزه حمل و نقل و صادرات و واردات محصولات مختلف است. شما می توانید به طور تخصصی با مشاورین و متخصصین تماس گرفته و از راهنمایی های مربوطه مطلع شوید.

نوشته بررسی حمل و نقل بین المللی اولین بار در شرکت حمل و نقل بین المللی مبنا آسیا فرابر. پدیدار شد.

یکی از انواع حمل و نقل که از روزگاران قدیم و با استفاده از حیوانات انجام می شد، حمل و نقل زمینی است که امروزه نیز با پیشرفت تکنولوژی از اهمیت آن کاسته نشده است، بلکه با تولید وسایل جدید و بهبود امکانات همچنان مورد توجه است. در ادامه ی این مقاله به شرح مزایای این روش حمل و نقل و نیز انواع وسایل مورد استفاده در آن می پردازیم.

مزایای حمل و نقل زمینی چیست؟

این روش نسبت به روش های دیگر حمل و نقل، روش ارزانی است. از آن جا که در این روش نیروی انسانی کمتری دخیل است، مقرون به صرفه تر است. از دیگر مزیت های این نوع حمل ونقل علاوه بر مقرون به صرفه بودن آن، تحویل به موقع است. یعنی بر این نوع حمل و نقل قواعد و قوانینی حاکم است که باعث نظم در آن می شود.

برای هر نوع کالایی یک بارنامه صادر می شود که در این بارنامه مشخصات دقیقی نوشته شده است. از جمله مواردی که در این نوع بارنامه ها نوشته شده است نام فرستنده و گیرنده، مشخصات کامل کالا، زمان تحویل کالا، مبدا و مقصد ارسال و سایر موارد که باعث اطمینان بخشی به فرستنده می شود.

سایر روش های حمل و نقل معایبی دارند. برای مثال در حمل و نقل دریایی معایبی همچون خطرات دریایی وجود دارد یا در حمل و نقل هوایی امکان جابجایی کالاهای با حجم بالا وجود ندارد و دیگر اینکه هزینه ی آن بالا است. اما در حمل و نقل زمینی این معایب دیگر وجود ندارند و در مناطق دور افتاده که امکان رساندن کالا به آن جا از راه دریایی یا هوایی وجود ندارد، حمل و نقل زمینی مدل کاملا مناسبی است.

حمل و نقل زمینی هم به صورت داخلی انجام می شود و هم به صورت خارجی (بین المللی). بنابراین علاوه بر اینکه امکان جابجایی کالاها در داخل کشور وجود دارد، کالاهایی را می توان به خارج از کشور منتقل کرد. کالاهای بسیاری از جمله قهوه، چای، شکر، ذرت، تخم مرغ، گوشت و غیره، با حمل و نقل زمینی بین کشور ها جابجا می شوند. اما برای مسیر های طولانی حوادث جاده ای همواره راننده ها را تهدید می کند. یا برای جابجایی کالاهایی که حساس هستند و قرار است مسیر طولانی طی شود که به مقصد مورد نظر برسند، باید از وسایل پیشرفته تری استفاده شود. مثلا زمانی که کالای مورد نظر مواد غذایی می باشد، باید از کامیون هایی استفاده کرد که مجهز به سیستم سرمایشی و خنک کننده باشند.

از دیگر تجهیزاتی که وسیله ی مورد نظر باید داشته باشد، سیستم تهویه و همچنین وسایلی است که کالای مورد نظر را از رطوبت، صدمه، تغییرات دما و غیره حفظ می کنند. در بعضی فواصل شرایط آب و هوایی وضعیت جاده ها را خطرناک می کند. بنابراین در این فصل ها یا از حمل و نقل زمینی کمتر استفاده می شود یا زمان تحویل کالا بیشتر طول می کشد. بنابراین این شرایط باید در بارنامه ذکر شود.

انواع وسایل مورد استفاده در حمل و نقل زمینی

وسایل حمل و نقل زمینی شامل خودرو ها، کامیون ها، تریلی ها، قطار، اتوبوس ها و غیره می باشد، که استفاده از نوع وسایل بر حسب عواملی همچون زمان، وزن و نوع کالا و اقلام متغیر می باشد. برای مثال زمانی که کالای مورد نظر مواد فاسد شدنی است، همان طور که در بالا اشاره شد از وسایلی استفاده می شود که یخچال داشته باشند.

دسته بندی حمل و نقل زمینی

حمل و نقل زمینی را در دو دسته حمل و نقل جاده ای و حمل و نقل ریلی قرار می دهند. حمل و نقل جاده ای خود به دو دسته تقسیم می شود. این حمل و نقل شامل جابجایی بار و جابجایی مسافران است. حمل و نقل جاده ای که با استفاده از کامیون ها و تریلی ها و غیره انجام می شود، نسبت به حمل و نقل هوایی ارزان تر است اما نسبت به حمل و نقل ریلی هزینه ی بیشتری دارد. اما روش بسیار مناسب و متداولی است که در زمان مورد نظر کالا را به مقصد می رساند.

انواع ماشین های حمل بار در حمل و نقل زمینی کدام است؟

انواع ماشین های حمل بار: بعضی از ماشین ها صرفا برای جابجایی کالاهای سبک و کم حجم هستند، مانند وانت و وانت بار. بعضی دیگر برای حمل کالاهای نیمه سنگین هستند، که شامل خاور و کامیونت ها هستند. دسته ای دیگر برای جابجایی کالاهای با حجم بالا و سنگین هستند، مثل کامیون های ده تن و ترانزیت یخچالی.

مزایا و معایب حمل و نقل ریلی چیست؟

حمل و نقل ریلی از آن جا که با استفاده از کابین های بزرگی که در قطار وجود دارد، انجام می شود مزایای قابل توجهی دارد. حمل و نقل ریلی مورد علاقه ی طرفداران محیط زیست است، زیرا نسبت به سایر روش های حمل و نقل آلودگی کمتری ایجاد می کند.

از جمله مزیت های حمل و نقل ریلی این است که از آن می توان برای جابجایی کالای با حجم بالا استفاده کرد. همچنین مصرف سوخت قطار نسبت به سایر وسایل که در حمل و نقل زمینی از آنها استفاده می شود، کمتر است.

 برای حمل کالاهای حساس که امکان صدمه دیدن آن ها وجود دارد، استفاده از این روش بسیار مناسب می باشد. همچنین نیروی انسانی کمتری به کار گرفته می شود و مقرون به صرفه است. روش حمل و نقل ریلی، روش بسیار امنی برای جابجایی کالاها می باشد.

 از معایب حمل و نقل ریلی عدم انعطاف پذیری آن است. به این معنا که زمان و مسیر از قبل تنظیم شده اند و نمی توان آن را دستکاری کرد. از دیگر معایب آن این است همه ی مناطق به مسیر های ریلی دسترسی ندارند.

زمانی که کالا و اقلامی که فرد قرار است ارسال کند به اندازه ای نباشد که یک کامیون یا وسیله ی حمل و نقل زمینی را به طور کامل در برگیرد، به آن خرده بار در حمل و نقل زمینی گفته می شود. بنابراین به جای آن که فرد یک کامیون تریلی ها یا وسیله ای دیگر را برای کالا خود کرایه کند، می تواند کالای خود را در کنار کالای دیگران ارسال کند و به این صورت از هزینه های آن ها نیز کاسته می شود. چون دیگر هزینه یک وسیله را به طور کامل پرداخت نخواهند کرد و کالا و اقلام  خود را در کمترین زمان ارسال می کنند.

وظیفه ی متصدی در حمل و نقل کالا چیست؟

از آنجا که افراد نمی توانند شخصا به دنبال کار های مربوط به حمل و نقل کالای خود بیفتند، لذا فردی را به عنوان متصدی انتخاب می کنند. متصدیان حمل و نقل به کسانی می گویند که ارسال و دریافت کالاها را به عهده می گیرند. بنابراین این متصدیان مسئول صحت و سلامت کالاهایی خواهند بود که از طریق حمل و نقل زمینی ارسال می شوند و در قبال این کار خود هزینه ای دریافت می کنند.

با توجه به مطالب بالا می توان نتیجه گرفت که روش حمل و نقل زمینی با توجه به مزایایی که دارد، از مهم ترین بخش های حمل و نقل بین المللی کالا است که نقش بسیار مهمی در تجارت بین المللی ایفا می کند. رعایت ضوابط و مقررات مربوط به این نوع حمل و نقل به پیشرفت این بخش و به طور کلی به رشد و توسعه ی حمل و نقل بین المللی کالا کمک زیادی می کند.

نوشته همه چیز درباره حمل و نقل زمینی اولین بار در شرکت حمل و نقل بین المللی مبنا آسیا فرابر. پدیدار شد.

مگا تراک (Mega Truck) یا جامبو تراک (Jumbo Truck) تنها یک نوع از کامیون های مورد استفاده در حمل و نقل جاده ای می باشد. انواع مختلفی از کامیون ها و تریلر ها به منظور حمل و نقل بین المللی کالا طراحی و ساخته شده اند. در ادامه ی این مقاله به شرح مگا تراک و ویژگی های آن و نیز به معرفی وسایل حمل و نقل دیگر و کاربردهای هر یک می پردازیم.

 با استفاده از تریلرهای مگا تراک، حمل و نقل جاده ای کارآمدتر شده است. با این وسیله می توان محموله های کامیونی کامل 100 cbm و 115 cbm را به طور موثر حمل کرد.

انواع کامیون های مورد استفاده در حمل و نقل بین المللی کالا

کامیون های با نیمه تریلر (Semi Trailer Trucks)

اکثر بارها با این کامیون ها حمل می شوند. کامیون های نیمه تریلر به عنوان یکی از محبوب ترین انواع کامیون های مورد استفاده در لجستیک، در جاده ها بسیار رایج هستند.

یک کامیون نیمه تریلر را می توان با برداشتن پوشش چادرش از بالا یا از کنار یا از سمت عقب آن بارگیری کرد. حداکثر ظرفیت آن 24000 کیلوگرم است. این وسیله برای کالاهایی که می توانند روی هم قرار بگیرند، ایده آل است. ویژگی های این نوع کامیون به شرح زیر است:

این ماشین از یک کامیون زین و یک نیمه تریلر تشکیل شده است. ابعاد نیمه تریلر 7/2 × 45/2 × 6/13 متر است، البته این ابعاد ممکن است متغیر باشد. حداکثر ظرفیت حمل بار 24000 کیلوگرم است. نیمه تریلر می تواند حداکثر 33 پالت EUR یا 26 پالت FIN ظرفیت داشته باشد. ظرفیت  آن 90 متر مکعب است. بیشتر برای کالاهایی که در پالت بسته بندی می شوند، مناسب می باشد. کالاها را می توان از طریق پشت کامیون، کنار یا سقف آن بارگیری کرد.

کامیون هایی با تریلر کامل  (Trucks with full trailers)

کامیون هایی با تریلر کامل (Trucks with full trailers)

یکی از مزیت های اصلی تریلر کامیون این است که به شما امکان می دهد تا سریعتر وسایل را بارگیری و تخلیه کنید. این وسیله ی حمل و نقل کالا یکی از بزرگترین حجم های بارگیری را دارد و بنابراین فضای بیشتری جهت حمل کالای خود در اختیار خواهید داشت. ظرفیت بارگیری یک تریلر کامیون 16-25 تن است. یک تریلر کامیون همچنین از محموله ی شما در برابر تخریب در اثر عناصر محافظت می کند. ویژگی های این نوع کامیون به شرح زیر است:

این کامیون از یک کامیون زین و دو قسمت جداگانه از تریلرها تشکیل شده است. طول تریلرها معمولا 3/7 متر بعلاوه 1/8 متر است، ولی در این اندازه ها ممکن است تغییراتی وجود داشته باشد. حداکثر طول مجاز برای هر دو تریلر 65/15 متر است. حداکثر ظرفیت حمل بار 24000 کیلوگرم می باشد. ظرفیت آن 110-120 متر مکعب است. تریلر کامل می تواند ظرفیت 38 پالت EUR یا 30 پالت FIN را داشته باشد.

تریلر کامل برای حمل کالاهایی با حجم اما وزن سبک (بالش، پتو، پشم، مبلمان نرم و غیره) مناسب است. کالاها را می توان از طریق پشت کامیون، کنار یا سقف آن بارگیری کرد.

 ویژگی های مگا تراک (Jumbo Trailer Trucks)

مگا تراک ها مشابه کامیون های نیمه تریلر هستند، اما از فضای بیشتری به دلیل داشتن یک کف G شکل با چرخ های با قطر کم برخوردار می باشند. مشابه کامیون های نیمه تریلر، این کامیون ها نیز می توانند حداکثر 24000 کیلوگرم وزن را حمل کنند.

یک کامیون تریلر جامبو بهترین وسیله نقلیه برای حمل کالاهای حجیم می باشد چرا که سبک و جادار هستند و می توان کالاها را از پشت، از بالا و از طرفین تریلر بارگیری کرد.

مشخصات مگا تراک چیست؟

این ماشین از یک کامیون زین و یک تریلر جامبو تشکیل شده است. ابعاد تریلر جامبو 3 × 45/2 × 6/13متر است (4 متر اول تریلر جامبو دارای ارتفاع کمتر از 6/2 متر می باشد). حداکثر ظرفیت حمل بار 24000 کیلوگرم است. ظرفیت تریلر جامبو می تواند حداکثر 33 پالت EUR یا 26 پالت FIN باشد که از این تعداد 23 پالت یا 18پالت FIN را می توانند تا 3 متر ارتفاع بارگیری کنند. ظرفیت تریلر جامبو 96 متر مکعب است. برای کالاهای سبک و حجیم مناسب می باشد. کالاها را می توان از طریق پشت مگا تراک، کنار یا سقف آن بارگیری کرد.

تریلر Lowboy

تریلر Lowboy تریلری است که به طور معمول برای حمل و نقل وسایل با ارتفاع زیاد استفاده می شود. این موضوع به راحتی از طراحی آن مشخص می شود. کالاهای حمل شده توسط یک تریلر Lowboy کالاهایی هستند که از محدوده ی ارتفاع قانونی تعیین شده برای کالاهای حمل شده با یک تریلر تخت، بلند تر هستند. در این تریلر نیز مانند تریلر تخت، امکان بارگیری کالا از دو طرف، بالا و عقب تریلر وجود دارد.

کامیون های تخت (Flatbed Trucks)

نام این کامیون ها به این دلیل است که دارای یک تریلر تخت مخصوص حمل بار به همراه کابین راننده است. از آنجا که کامیون های تخت سقف یا کناره ندارند، بارگیری کالا به داخل یا تخلیه کالا از آن آسان است.

کامیون تخت یک کامیون ایده آل برای حمل و نقل بارهای با دوام و حجیم مانند چوب، لوله، مصالح ساختمانی، گاری و غیره است، که به راحتی می توانید در این تریلر تخت بارگیری کنید. این مواد را می توان با جرثقیل بارگیری و یا تخلیه کرد.

کامیون های مستقیم (Straight Trucks)

این کامیون ها یکی از انواع کامیون های مورد استفاده در لجستیک هستند، که معمولا برای حمل و نقل وسایل کوچک مانند مبلمان، کالاهای خانگی و کالاهای مشابه استفاده می شود.

این نوع کامیون در بین بسیاری از رانندگان از محبوبیت زیادی برخوردار است چرا که به مجوزهای کمتری نیاز دارد.

تریلر یخچال دار (Refrigerated Trucks)

این تریلرها یکی از انواع کامیون هایی هستند که برای حمل کالاهای فاسد شدنی مانند محصولات کشاورزی، دارویی و شیمیایی، آرایشی، سبزیجات یا میوه استفاده می شوند.

متداول ترین نوع کامیون های یخچالدار، نیمه تریلر یا کامیون 18 چرخ است. این کامیون ها می توانند دمای داخلی را کنترل کنند که برای برخی از کالاها مناسب است. ویژگی های تریلر های یخچال دار عبارتند از:

کامیون یخچال دار شامل یک کامیون زین و یک نیمه تریلر (مجهز به سیستم خنک کننده) است. ابعاد تریلر یخچال دار 65/2 × 46/2× 41/13 متر است، البته این ابعاد می توانند متغیر باشند. حداکثر ظرفیت حمل بار تا 24000 کیلوگرم است ولی می تواند متغیر باشد. تریلر یخچالی می تواند حداکثر 33 پالت EUR یا 26 پالت FIN ظرفیت داشته باشد. دامنه دما 25- تا 25+ درجه سانتیگراد است (ممکن است متفاوت باشد). ظرفیت آن 88 متر مکعب است (ممکن است متفاوت باشد). بیشتر مناسب کالاهایی است که با استفاده از پالت بسته بندی می شوند.

بارگیری کالاها فقط از  قسمت پشت تریلر امکان پذیر است.

کامیون با دنباله بالابر (Truck Tail Lift)

این کامیون ها دارای مکانیزم بالابر هستند تا کالاها را روی کامیون بارگذاری کنند. اندازه آنها نسبتا کوچک است و با بالابر می تواند حداکثر 2000 کیلوگرم را تحمل کند. بارگیری کالاها فقط از طریق قسمت عقب کامیون امکان پذیر است. ویژگی های این نوع کامیون شامل موارد زیر است:

بسته به نوع بالابر، حداکثر وزن بار از 500 تا 2000 کیلوگرم است. فضای بار در این کامیون5/2-2 × 45/2 × 9-7 متر است (البته بسیار متغیر است). کامیون دارای دنباله بالابر می تواند تا 18-20 یورو پالت یا 14-16 پالت FIN ظرفیت داشته باشد. عمدتا برای حمل و نقل محموله های توزیعی استفاده می شود.

ویژگی های کامیون با دنباله بالابر

1. https://www.thebellevuegazette.com
2. https://www.vehicletracking.qa
3. https://www.etslogistika.ee

نوشته مگا تراک چیست و چه کاربردی در حمل و نقل بین المللی دارد؟ اولین بار در شرکت حمل و نقل بین المللی مبنا آسیا فرابر. پدیدار شد.

اینکو تِرمز ( Incoterms) یک کلمه مرکب است که از ترکیب سه کلمه انگلیسی «International Commercial Terms» به معنی اصطلاحات بین‌المللی بازرگانی تشکیل شده‌است و به صورت گسترده‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرد. این اصطلاحات برای تفکیک هزینه‌ها و مسئولیت‌ها بین فروشنده و خریدار استفاده می‌شود.

اینکوترمز به مسائل مرتبط با حمل کالا از فروشنده به خریدار پاسخ می‌دهد. مسائلی شامل حمل کالاها، ترخیص کالا، واردات و صادرات کالاها، اینکه چه کسی مسئول پرداخت می‌باشد و اینکه ریسک جابجایی و انتقال کالا در مراحل مختلف حمل بر عهده چه کسی می‌باشد. اصطلاحات مختلف اینکوترمز معمولاً با ذکر مکان‌های جغرافیایی مورد استفاده قرار می‌گیرد نه عناوین مرتبط با جابجایی. اینکوترمز توسط اتاق بازرگانی بین‌المللیInternational Chamber Of Commerce تهیه و تدوین شده‌است.

اینکوترمز عبارت است از قوانین بازرگانی بین المللی که برای فروش کالاها به کار میرود و به حمل و نقل و مسائل مرتبط به حمل کالا میپردازد. چه شما بخواهید واردات و خرید خارجی انجام دهید، یا محموله ای را برای صادرات بسته بندی و برچسب گذاری کنید، یا قصد تهیه گواهی مبدا را برای کالای خود داشته باشید، باید به قوانین اینکوترمز رجوع کنید.

اختلاف در شیوه های تجارت و تفسیر حقوقی بین تاجران کشورهای مختلف ، نیاز به مجموعه ی مشترک قوانین دارد. برای جلوگیری از هر گونه سوء تفاهم و اختلافی در حمل و نقل بین المللی قوانین مشترکی باید توسط طرفین یک معامله رعایت شوند.

برای تسهیل تجارت بین المللی ، اتاق بازرگانی بین المللی ( ICC ) مجموعه ای از اصطلاحات اینکوترمز را منتشر کرد، که به طور رسمی با اصطلاحات بین المللی بازرگانی شناخته می شود. اینکوترمز که در سطح جهانی به رسمیت شناخته شده است، تعهدات خریداران و فروشندگان را روشن می کند و از سردرگمی در قراردادهای بازرگانی بین المللی جلوگیری می کند. دو طرف درگیر در تجارت داخلی و بین المللی معمولاً از این اصطلاحات برای کمک به درک یکدیگر و تبیین دقیق شرایط تجاری خود استفاده می کنند.

قواعد اینکوترمز ۲۰۲۰ چه مواردی را روشن می کند؟

  ریسک

اینکوترمز مشخص می کند که چه زمانی محموله از فروشنده به خریدار منتقل شود.

 هزینه ها

در اینجا، اینکوترمز مشخص می کند چه کسی مسئولیت پرداخت کدام هزینه ها را برعهده دارد. برای مثال چه کسی هزینه بیمه را بر عهده می گیرد.

  مسئولیت ها

اینکوترمز ۲۰۲۰ همچنین مشخص می کند که چه مسئولیت هایی بر عهده کدام یک از طرفین معامله است. به عبارتی تعیین می کند که مسئولیت هایی همچون اقدام برای بیمه و اخذ پروانه صادرات و واردات و حمل و نقل و لجستیک بر عهده کدام یک از طرفین معامله است.

اینکوترمز ۲۰۲۰ به مسائل مرتبط با حمل کالا از فروشنده به خریدار پاسخ می‌دهد. مسائلی شامل حمل کالا ها ، ترخیص کالا ، واردات و صادرات کالا ها، اینکه چه کسی مسئول پرداخت می‌باشد و اینکه ریسک جابجایی و انتقال کالا در مراحل مختلف حمل بر عهده چه کسی می‌باشد. اصطلاحات مختلف اینکوترمز معمولاً با ذکر مکان‌های جغرافیایی مورد استفاده قرار می‌گیرد نه عناوین مرتبط با جابجایی .

اینکوترمز به چهار گروه D-C-F-E با اصطلاحات وابسته به هر گروه تقسیم شده‌است که شامل ۱۱ اصطلاح اصلی و تعدادی اصطلاح ثانویه است که به خریداران و فروشندگان کمک می کند تا مفاد یک قرارداد را به شکلی واضح تر مطرح کنند. بنابراین، خطر تفسیر نادرست مفاد قرارداد به حداقل می رسد.

روش‌های حمل‌ونقل عمومی

اینکوترمز به چهار گروه D-C-F-E با اصطلاحات وابسته به هر گروه تقسیم شده‌است که خیلی خوب است.

• گروه E مخفف اصطلاح Ex Works – تحویل کالا در نقطه عزیمت در مبدأ:

تعریف: تحویل کالا در نقطه عزیمت در مبدأ (محل کار). در این روش فروشنده، کالا را در محل تولید یا انبار کالا به خریدار تحویل می‌دهد و کلیه هزینه‌ها، اعم از بارگیری، حمل‌ونقل، بیمه، گمرک و ریسک خرابی کالا بر عهده خریدار است.

• گروه F – تحویل کالا به خریدار بدون پرداخت کرایه حمل در مبدأ:

این گروه شامل اصطلاحاتی است که به موجب آن فروشنده، کالا را در محلی که خریدار تعیین کرده تحویل وی می‌دهد. مهم‌ترین روش‌های موجود در این گروه عبارت‌اند از:

• • FCA: مخفف اصطلاح Free Carrier

تحویل کالا به حمل‌کننده در مبدأ (تحویل کالا داخل کامیون، ریل و هواپیما). با توجه به اینکه محل تحویل کشور فروشنده میباشد، بارگیری با خریدار است و نقطه ریسک محل بارگیری می‌باشد. هزینه حمل و بیمه با خریدار است. عقد قرارداد حمل و بیمه با خریدار (نه الزاماً).

• • FAS: مخفف اصطلاح Free Alongside Ship

تحویل کالا در کنار کشتی در مبدأ. محل خاتمه ریسک فروشنده کنار کشتی در بندر است. هزینه حمل و بیمه با خریدار است. عقد قرارداد حمل و بیمه و بازرسی با خریدار است.

• • FOB: مخفف اصطلاح Free On Board

تحویل کالا در عرشه کشتی در مبدأ. فروشنده وقتی کالا را از روی نرده کشتی عبور داد ریسک خود را خاتمه داده‌است. هزینه حمل و بیمه با خریدار است. عقد قرارداد حمل از بندر تحویل و بیمه و بازرسی با خریدار است.

• گروه C – تحویل کالا در مبدأ به خریدار با پرداخت کرایه حمل:

این گروه شامل اصطلاحاتی است که به موجب آن فروشنده باید مخارج کرایه را تا مقصد پرداخت نماید، ولی خطر فقدان یا خسارت و هزینه‌های اضافی بر عهده خریدار است. در این روش نوعی تقسیم مسئولیت بین خریدار و فروشنده اعمال شده‌است.

• • CFR: مخفف اصطلاح Cost and Freight

هزینه و کرایه حمل تا مقصد. C&F سابق است ولی مخصوص حمل دریایی. کالا وقتی از روی نرده کشتی عبور می‌کند (بارگیری می‌شود) مسئولیت فروشنده خاتمه میابد. هزینه بیمه با خریدار است. هزینه حمل با فروشنده‌است. عقد قرارداد بیمه با خریدار است. و عقد قرارداد حمل با فروشنده.

• • CIF: مخفف اصطلاح Cost, Insurance and Freight

هزینه ، بیمه و کرایه حمل تا مقصد. مخصوص حمل دریایی می‌باشد. کالا وقتی از روی نرده کشتی بارگیری می‌شود مسئولیت فروشنده خاتمه میابد. هزینه حمل و بیمه با فروشنده‌است. عقد قرارداد حمل و بیمه با فروشنده‌است.

• • CPT: مخفف اصطلاح Carriage Paid To

تحویل با پرداخت کرایه حمل تا مقصد. حمل مرکب ولی بیشتر برای طرق زمینی یا هوایی استفاده می‌شود. ریسک و مسئولیت فروشنده زمانی که کالا را تحویل اولین حمل‌کننده می‌دهد خاتمه میابد. هزینه حمل با فروشنده تا نقطه معین طبق قرارداد. هزینه بیمه خریدار. عقد قرارداد بازرسی با خریدار است.

• • CIP: مخفف اصطلاح Carriage and Insurance Paid to

تحویل با پرداخت کرایه حمل و بیمه تا مقصد. روش حمل مرکب می‌باشد. ریسک و مسئولیت فروشنده زمانی که کالا را به نقطه توافق شده می‌رساند خاتمه میابد. هزینه بیمه و حمل با فروشنده‌است. عقد قرارداد بیمه و حمل با فروشنده‌است. عقد قرارداد بازرسی با خریدار است.

• گروه D – تحویل کالا در مقصد:

شامل اصطلاحاتی است که به موجب آن فروشنده مسئول رساندن کالا به نقطه یا محل مورد توافق شده در مقصد است و فروشنده کلیه خطرات و هزینه‌ها را بر عهده می‌گیرد.

• • DAF: مخفف اصطلاح Delivered At Frontier

تحویل در مرز (مرز تعیین شده). به‌طور عمده حمل به وسیله راه‌آهن انجام می‌شود و در این نوع حمل می‌توان سندی سراسری از راه‌آهن گرفت که کلیه عملیات حمل‌ونقل را تا مقصد نهایی در برگیرد و کالا را برای آن دوره زمانی بیمه نماید.

• • DES: مخفف اصطلاح Delivered Ex Ship

تحویل در عرشه کشتی (در مقصد). فروشنده کالا را در عرشه کشتی در بندر مقصد تحویل خریدار می‌دهد و اقدامات و هزینه‌های ترخیص کالا جهت ورود به بندر مقصد برعهده خریدار است.

• • DEQ: مخفف اصطلاح Delivered Ex Quay

تحویل در اسکله (در مقصد). فروشنده وقتی کالا را از کشتی به اسکله انتقال داد و عوارض انتقال به اسکله مقصد را پرداخت نمود، در بندر مقصد تحویل خریدار می‌دهد.

• • DDU: مخفف اصطلاح Delivered Duty Unpaid

تحویل در مقصد بدون پرداخت حقوق و عوارض گمرکی. فروشنده کالا را در کشور مقصد بدون انجام ترخیص کالا برای ورود و پرداخت عوارض تحویل دهد.

• • DDP: مخفف اصطلاح Delivered Duty Paid

تحویل در مقصد با پرداخت حقوق و عوارض گمرکی. فروشنده کالا را در کشور مقصد پس از انجام ترخیص کالا و پرداخت عوارض تحویل خریدار می‌دهد. «تحویل عوارض پرداخت شده» به معنای آن است که وظیفه فروشنده در مورد تحویل کالا هنگامی به پایان می‌رسد که کالا را در محل تعیین شده در کشور مورد نظر در اختیار خریدار قرار دهد. فروشنده باید کلیه خطرات و هزینه‌های ناشی از حمل کالا به محل مذکور، شامل عوارض، مالیات‌ها، و سایر هزینه‌های پس از ترخیص کالا برای ورود را تقبل کند. اصطلاح EXW (تحویل در محل کار) بیان‌گر حداقل وظیفه برای فروشنده است، در حالی که DDP (تحویل عوارض پرداخت شده) برای فروشنده بیشترین وظیفه را به همراه دارد. در صورتی که فروشنده مستقیم یا غیر مستقیم قادر به دریافت پروانه ورود نیست، نباید این اصطلاح را به کار برد.
اگر طرفین بخواهند که خریدار کالا را برای ورود ترخیص کند و عوارض را بپردازد اصطلاح DDU (تحویل عوارض پرداخت نشده) را باید به کار برد.
اگر طرفین بخواهند که پرداخت بعضی از هزینه‌های قابل پرداخت به هنگام وورد کالا از قبیل مالیات ارزش افزوده (VAT) را از وظایف فروشنده خارج کنند، باید با افزودن این عبارات منظور را مشخص کنند؛ «تحویل عوارض پرداخت شده، مالیات ارزش افزوده پرداخت نشده (… محل مقصد تعیین شده)». این اصطلاح را می‌توان بدون در نظر گرفتن نوع حمل کالا به کار برد.

نوشته اینکوترمز (Incoterms) چیست ؟ اولین بار در شرکت حمل و نقل بین المللی مبنا آسیا فرابر. پدیدار شد.